Waga (31.10 - 22.11), to niewielki gwiazdozbiór z dwiema bliźniaczymi gwiazdami.
Gwiazdy te zwane są Arabami Zuben el Genubi oraz Zuben el Schemali - Waga Południowa i Waga Północna. Dwa tysiące lat temu Słońce w tej konstelacji znajdowało się w dniu równonocy jesiennej, który był postrzegany jako wstępujący w znak i uważany za równoważący dzień i noc, pracę i wypoczynek.
Symbolem znaku są szale starodawnej wagi, znajdującej się w położeniu równowagi, z dyskiem Słońca pośrodku ważnika, co oznacza harmonię.
Tradycyjnie znak Wagi przedstawia Wenus lub bogini Sprawiedliwości z zawiązanymi oczami, dzierżącą w jednej ręce wagę, a w drugiej - miecz. To sędzia broniący wolności i gwarantujący sprawiedliwość.
Drugim znakiem trygonu jest Powietrze. Planetą opiekuńczą - Wenus. Trzeci znak kręgu Woli. Ogień Barana jest równoważony przez Powietrze Wagi. Dzień jest równy nocy dwa razy w ciągu roku: podczas równonocy wiosennej Słońce znajduje się w zerowym stopniu Barana, a podczas równonocy jesiennej - w zerowym stopniu Wagi. Wagi to powietrze przemian, dążące do stworzenia harmonii z chaosu. To energia człowieka podejmującego decyzje, arbitra, dostrzegającego oba aspekty wydarzenia.
Zarówno dla Barana, jak i dla najważniejsze są działanie i działalność. Te znaki stale tworzą, a tym, co stworzą, dzielą się z innymi. Ich marzeniem jest połączyć się z innymi ludźmi w pokoju i harmonii. Są obdarzone życzliwością, uprzejmością, grzecznością, przestrzegają obyczajów, ucieleśniają uczciwość i sprawiedliwość. Wenus obficie obdarzyła je pięknem, elegancją i zdolnością kochania. Są one posiadaczami uśmiechu samej Wenus, któremu trudno się oprzeć. Charakter Wag jest jakby złożony z równych części dobroci, grzeczności, sprawiedliwości, logiki, niekiedy uporu, niechęci do kapitulacji. Lubią one harmonię dźwięków, kwiaty, sztukę, wszystko, co piękne, wytworne. Panuje harmonia pomiędzy bogatym intelektem a kochającym, kochliwym sercem. Jednak Waga to znak jesienny, ponieważ lato jest dla niej zbyt gorące, a zima - zbyt zimna. Waga lubi dawać rady, racjonalizować wszystko. Sztukę kochania poznaje wcześnie i przechowuje swoje uczucia do starości. Jej konstatacje są sprawiedliwe, dokładne, rozumne i, co najważniejsze, praktyczne.
Skorpion (23.11 - 17.12) Wielka konstelacja z pięknym zgrupowaniem gwiazd.
Serce Skorpiona stanowi czerwono-pomarańczowa gwiazda Antares, która jest gwiazdą nawigacyjną. Hieroglificzne znak ten jest przedstawiany jako Skorpion z podniesionym ogonem i jadowitym żądłem, jako Orzeł gotowy do ataku - symbol śmierci, a także jako ptak Feniks odradzający się z popiołu - symbol odrodzenia i transformacji.
Skorpion spłukuje wszystko, co zbędne, niepotrzebne, by odnowić i oczyścić wszystko wkoło. Dysponuje potężną i ukierunkowaną energią, która przekształci odpadki w nawozy, niezbędne nasionom do wzrostu. Dobra Byka lśnią pewnością we Lwie i są transformowane przez Skorpiona, by stać się ideałami ludzkości w Wodniku.
Żywioł Wody, pod opieką Marsa i odległego Plutona. Trzeci znak kręgu Uczuć. Skorpion to silna natura, umie kontrolować swoje uczucia, a jednak właściwa mu jest też nieokiełznana, rozszalała namiętność. Cokolwiek tylko nie życzyłby sobie przedstawiciel tego znaku, do czegokolwiek by nie dążył, pragnie zapanować nad tym natychmiast, bez ceremonii i przygotowań. Zna swoją wartość, nie imają się go zarówno zniewgi, jak i komplementy. Krzywdy pamięta, mści się albo od razu, albo, odczekawszy, zadaje miażdżące uderzenie. Jest zawsze czuwający, zawsze przygotowany do obrony.
Skorpion znajduje się na ostrzu przesilenia karmicznego. Oficjalnie nie jest uważany za znak dwoisty, a jednak w nim łączą się dwa cykle, dwa kręgi stykające się w jednym punkcie. Stąd też bierze się jego głęboka wewnętrzna natura. Jeden krąg to widzialny świat materialny, drugi - świat niewidzialny. Skorpion jest rozdarty pomiędzy te dwa światy. W nim znajduje się punkt, w którym oba wspomniane światy stykają się. Skorpion wrósł korzeniami w życie ziemskie, a jednocześnie wpił się jak kleszcz w świat niewidzialny. Stąd bierze się jego ciągłe napięcie, niezadowolenie, niepokój. Aby wykonać swoją karmę, powinien przejść przez symboliczną śmierć określonych nawyków karmicznych, nabytych w poprzednich wcieleniach i związkach, które nie pozwalają mu
przemieszczać się. Jedna jego część powinna spłonąć w ogniu Marsa, druga - rozsypać się w promieniowaniu Plutona, co pomoże mu uwolnić się od "osadu" poprzedniego życia.
Skorpion nie ma kompleksów. W pracy i wypełnianiu obowiązków przejawia żelazną wolę. Urodzony wojownik, wykorzysta każdy środek do realizacji celu, zachowując przy tym przyzwoitość i uczciwość. Ma wszystko, co niezbędne do osiągnięcia sukcesu: siłę, energię, rozum, pracowitość, jednak z powodu swojej wybuchowości i podejrzliwości rzadko komu ufa i w ten sposób przysparza sobie wrogów. Przy najmniejszym podejrzeniu tworzy linię obrony. To człowiek niezwyciężony.
Prawie wszystko mu się udaje bez szczególnego wysiłku. Z boku wydaje się to bardziej fartem, aniżeli rezultatem uporu i woli. Pośród ludzi urodzonych pod tym znakiem dużo jest i świętych, i grzeszników. Znak ten patronuje nie tylko wywiadowi i policji, ale również przestępcom, ukrywając fakty łamania przez nich prawa. Ludzie spod tego znaku są najlepszymi wywiadowcami i detektywami, zdolnymi uzyskać najpilniej strzeżoną informację.
Magiczna i tajemnicza siła Plutona pomaga Skorpionom urzeczywistniać pragnienia. Wśród nich są tacy, którzy mogą żyć pozbawieni komfortu, jednak większość otacza się przepychem. To rzadki typ mężczyzny, potrafiącego hulać w towarzystwie, szczerze śmiać się z ordynarnych męskich dowcipów, by po chwili stać się delikatnym kochankiem dla swej wybranki. Jednocześnie potrafi też bezlitośnie zamęczyć ukochaną, zanim "chwyci ją za włosy i powlecze do swej nory". Jego zazdrość nie zna granic.
Strzelec (18.12 - 18.01), wielki gwiazdozbiór leżący w bogatej w zgrupowania gwiazd części nieba.
Główna gwiazda nosi nazwę Alra Mi. W XX wieku w konstelacji Strzelca znajduje się punkt przesilenia zimowego. Hieroglif konstelacji przedstawia istotę z tułowiem zwierzęcia, torsem i głową człowieka,
zdobywcy czterech żywiołów. W rękach dzierży naciągnięty łuk, którego strzała skierowana jest ku przyszłości. Strzelec posiada dar widzenia lepszego przyszłego życia.
Główną planetą jest Jowisz. Trzeci znak kręgu Rozumu. To płomień zawsze skierowany do góry,
ku niebu, dający energię nowym myślom i ideom. Jeżeli osobowość Barana: "Jestem!" we Lwie
zmieniła się w: "Chcę!", to w Strzelcu: "Jestem" oznacza siebie w Najwyższym Rozumie. Jego
drogą zyciową jest osiągnięcie wytyczonego celu. To unikatowe połączenie błyskotliwości,
intelektu i celowości zapewnia mu miejsce wśród zwycięzców. Strzelec jest badaczem nieznanych
przestrzeni.
Światło jego ognia jest porównywalne ze światłem oddalonej gwiazdy. Niejasne i niegorące, nie
pali ani nie niepokoi. Jednak zmusza do podniesienia głowy, by spojrzeć ku niebu - w przestrzeń,
do której nie przeniknął człowieczy rozum. Za Światłem tego ognia szli prorocy i poeci, podróżnicy
i uczeni, badacze i misjonarze. Od Strzelca, trzeciego ognistego znaku Zodiaku, biorą swój
początek wszystkie koncepcje filozoficzne i religie, teorie naukowe i odkrycia historycznej wagi.
Strzelec podporządkowany jest Jowiszowi i wiąże się ze społecznymi i kulturalnymi prądami i
tendencjami. Tu znajduje się źródło wykształcenia wyższego, wiedzy o życiu innych narodów,
kryteriów wartości moralnych, przy których uwzględnieniu powinniśmy osądzać to, co się dzieje.
Strzelec to natura szczodra i otwarta, kochająca życie i towarzyska. Sukces przychodzi do niego
tylko dlatego, że dla jego osiągnięcia Strzelec gotów jest dokonać najbardziej nieprawdopodobnego
wyczynu. Wytrwałą pracą zdobywa środki do życia i nie można mu zarzucić marnotrawstwa. Od
czasu do czasu popada w skrajnie kłopotliwą sytuację materialną i wówczas przychodzi mu
oszczędzać na rzeczach najbardziej niezbędnych. Jednak wychodzi z takiego położenia, znajdując
najbardziej niezwykłe sposoby. Nikomu nie pozwoli kontrolować swoich wydatków, nawet wtedy, gdy
są one czynione w sposób impulsywny i chaotyczny.
Lubi pracować w grupie ludzi. To przyjacielski, bezstronny człowiek, którego interesuje bardziej
osobowość rozmówcy niż jego tytuły. Ciągnie go do ludzi niezwykłych, z gatunku tych, których
nazywają "dziwnymi", lecz właśnie z nimi nawiązuje dobre relacje. Nie lubi rozgłaszać swoich
planów. Dyskutując z nieznajomymi staje się nadzwyczaj nieśmiały, traci pewność siebie, ale stan
emocjonalny rozmówcy odgaduje bardzo dokładnie.
|
