Wodnik (16.02 – 11.03), to wielka konstelacja, leżąca prawie całkowicie nad półkulą południową.
Trzeci znak w żywiole Powietrza. Planeta opiekuńcza - Uran, silny wpływ Saturna, dla którego Wodnik stanowi dom dzienny. Czwarty znak kręgu Uczuć.
Dążenia Strzelca są stabilizowane przez wysokie ideały Koziorożca, a poprzez Powietrze Wodnika
- przekazywane do Wszechświata. To symbol pierwszego wyłomu w Kosmos, wyjścia poza
przestrzeń Saturna - współopiekuna Wodnika. Uran z kolei odbiera i przekazuje na Ziemię poprzez
Powietrze Wodnika wiedzę Najwyższego Rozumu, łącząc ludzkość ze Stwórcą.
Symbolem Wodnika jest Nosiwoda z napełnionym naczyniem w rękach. Woda, wylewająca się z
dzbana, symbolizuje Kosmiczną Świadomość. Ten znak wiązany jest z Janem Chrzcicielem. On to
właśnie chrzcił Jezusa u zarania epoki chrześcijaństwa, u zarania okresu Ryb. Aktualnie Wodnik
niesie ludzkości świadomość nadchodzącego okresu Wodnika - okresu rozumu i kosmicznego
braterstwa.
Hieroglificznie Wodnik jest przedstawiany w postaci strug spiralnie lejących się z dwóch naczyń.
W konsekwencji Wodnik doświadcza rozwoju intelektualnego, osiąga stabilizację duchową.
Oznacza to, że Wodnik gotów jest do wykonania ruchu po spirali, od samoświadomości do pełnego
uczłowieczenia. W symbolice tajemnej Wodnik jest przedstawiany jako dwa latające smoki:
Mądrości i Ziemi. W tym starożytnym symbolu zamyka się tajemnica losu człowieczego.
Wodnik należy do kosmosu, sprawami ziemskimi zajmuje się tylko w razie konieczności. Zawsze
jest zatroskany o przyszłość, która mieni się barwami tęczy, przepięknymi, niosącymi wolność od
wszystkiego, co wywiera presję na los. Zyje on poza czasem, co pozwala mu "zanurzyć głowę" w
problemy naukowe, działalność badawczą, sztukę. Wodnik dostrzega bezpodstawność obecnego
świata i stwarza w swojej wyobraźni świat sztuczny, który ratuje go przed monotonią bytu, przed
niedolą, przed nużącą codzienną pracą.
Ryby (12 III – 18 IV) Wielka konstelacja zodiakalna, prawie w całości położona na północnej półkuli nieba.
Najważniejszą gwiazdą jest tu podwójna gwiazda Alrisha (α Psc). Hieroglificznie znak ten przedstawiany w postaci dwóch ryb, związanych sznurem i płynących w przeciwnych kierunkach. Górna ryba, napędzana żądzą poznania, wyrwawszy się z swojego środowiska kieruje się w nieznane. Dolna, znajdując się w swoim środowisku, ucieleśnia początek wszystkiego, co żywe. Planetami opiekuńczymi są Jowisz i odległy Neptun. Ryby są ostatnim, dwunastym znakiem w kregu Zodiaku.
Baran rozpoczyna ten krąg pierwszą próbą samorealizacji jednostki, Ryby zaś zamykają cykl, ich osobowość łączy się ze Wszechświatem. Osoby urodzone pod znakiem Ryb bardziej niż inne posiadają zdolność rozumienia swojej roli w danym wcieleniu, konieczności cierpienia, poświęcenia siebie w celu osiągnięcia swobody duchowej.
Są Ryby ogniwem łączącym świadomość człowieka z świadomością boską. Jednak z reguły ich karma jest obarczona ciężarem. Dlaczego? Dlatego, że nie mogą one uciec przed cierpieniem, przed wybranymi przez siebie zadaniami, jednak zawsze unikają wykonania tego, co zaplanowane. Ich przeznaczeniem jest nauczenie innych dynamiki, postępu. Bezustannie wiążąc przeszłość z teraźniejszością, Ryby wypełniają misję propagowania miłości i wiedzy, pierwiastka męskiego i żeńskiego, misję przenoszenia duchowych doświadczeń na grunt ziemski. Lecz jednocześnie chwytają się każdej możliwości uniknięcia tego, co przenaczył im los, przejawiają skłonność do przenoszenia swojej karmy w przyszłe życie.
Osoby urodzone pod znakiem Ryb posiadaja delikatną intuicję, tajemniczy charakter. Od Jowisza
otzrymały szczęśliwy los i mądrość, zaś Neptun dodał im kotrastów i sprzeczności, bezustannego
niepokoju, potrzeby prowadzenia ciągłej walki z sobą. Stąd biorą się u nich lenistwo i
dobroduszność. Są niewybredne i obojętne w odniesieniu do innych. Trudno zmusić je do zrobienia
czegokolwiek, choć nie uskarżają się na brak talentów. Prowadzone przez silne planety - Jowisza i
Neptuna - Ryby przejawiają zdolności w dziedzinie nauk humanistycznych i realizują się na
różnorodnych obszarach związanych z tymi naukami, takimi jak: muzyka, poezja, mistyka,
pedagogika, medycyna, prawoznawstwo, działalność naukowa.
W świecie starożytnym kult Byka (14 V – 21 VI) rozwijał się w ciągu nie jednego tysiąclecia.
W piśmie hieroglificznym Byk uosabiał siłę i moc reprodukcji, tzn. siły twórcze. W starożytnym Egipcie ten hieroglif przedstawiał mężczyznę z głową byka, a jego symbolem było oko nad piramidą. Byk to pierwszy znak w żywiole Ziemi, pozostający pod opieką Wenus. Jest to pierwszy znak kręgu Uczuć oraz drugi znak w kręgu Zodiaku.
Charakteryzuje go stabilność, twardość, upór, siła i artyzm. Człowieka urodzonego pod znakiem Byka można zawsze rozpoznać po silnym, milczącym pewnym siebie zachowaniu i czarującym uśmiechu, którym obdarzyła go Wenus.
Praktyczne dążenia i ambicje Koziorożca koncentrują się i przetwarzają w Byku potrafiącym dostrzec końcowy cel w mozolnej pracy i zbierać wyhodowane owoce celowych działań. U ludzi urodzonych pod znakiem Byka występują wielka twórcze siły, upór w osiąganiu celu końcowego, zdolność koncentrowania wysiłków, oddanie i męstwo wyrażone w śmiałości. Miesiącami, latami mogą oni wykazywać godną pozazdroszczenia cierpliwość i opanowanie, ignorując to, co u innych dawno wzbudziłoby nerwowy niepokój. Ale jeśli wyprowadzi się ich z równowagi, zaczynają "ryć kopytami ziemię" i w takich chwilach wściekłości najlepiej schodzić im z drogi, i to czym prędzej.
Byk to znak skoncentrowanej fizycznej energii, której występowanie jest rezultatem koncentracji energii duchowej. Najdawniejszym symbolem znaku Byka był potężny skrzydlaty Smok, zwinięty w koło. Tu, za zewnętrznym spokojem kryje się mnóstwo energii i zniewalającej potęgi, gotowość do obronie swojego terytorium i swojego majątku.
Ludzie urodzeni pod znakiem Byka wyróżniają się gościnnością. To wspaniali gospodarze, wszystko robią własnymi rękami, w ich domu wyczuwa się dostatek i komfort. U ludzi spod znaku Byka zawsze jest dużo pieniędzy. Byki kochają władzę i potrafią gromadzić środki, kładąc solidny fundament i wznosząc budowlę fortuny kondygnacja po kondygnacji. Myśli ich są zawsze rozumne i jasne. Wzrusza ich prawdziwa sztuka i dlatego wspaniale rozumieją muzykę, malarstwo, rzeźbę.
Baran (21.03 - 20.04) od dawna jest uważany za pierwszy znak w kręgu Zodiaku.
W odległych czasach, kiedy powstawała astrologia, Słońce wstępowało w gwiazdozbiór Barana właśnie w dniu równonocy wiosennej. Sam gwiazdozbiór jest niezbyt godny uwagi, jednak główna jego gwiazda - Hamal - jest gwiazdą nawigacyjną.
Panem znaku jest planeta Mars. Jest to pierwszy znak kręgu Woli. Charakteryzuje go energiczna, namiętna, silna wola. Baran reprezentuje znak męski w kręgu Zodiaku, uosabia postać męską podległą świadomości, rozumowi.
Tę część Zodiaku zwą Domem Marsa, nosi ona też nazwę "Domu egzaltacji Słońca". W dużym stopniu kształtuje charakter i los każdego, kto urodził się w okresie jego największego wpływu.
Ogień Barana to jaskrawy, gwałtownie wybuchający płomień, który oświetla wszystko dokoła. Baran szybko zapala się, porywając swoim entuzjazmem otoczenie. Jest bardzo przedsiębiorczy; to jednostka poszukująca z niezależnym charakterem, dążąca do panowania zawsze i wszędzie, szybko myśląca, szybko mówiąca i szybko działająca. Inaczej mówiąc, Baran przekształca kosmiczną energię w bezpośrednie doświadczenie. To poszukiwanie siebie i samorealizacji, to poznanie samego siebie i osobowość.
W Biblii napisane jest: "Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: Jestem, który jestem ...". Baran to ulubione dziecię Zodiaku. Kult ofiarnego jagnięcia powstał niejedno tysiąclecie temu i był wyznawany przez wiele narodów. Symbol łagodnego, niczemu niewinnego stworzenia, oddającego siebie w ofierze ludziom w imię ich dobra i spłacenia ich długów względem Nieba, jest poświęceniem własnego "ja" dla wspólnego "my" - w tym zawiera się główny sens hieroglifu gwiazdozbioru Barana.
|
